SCP-139
ocena: -1+x
2jfg75k.jpg

SCP-139

Identyfikator podmiotu: SCP-139

Klasa podmiotu: Keter

Specjalne Czynności Przechowawcze: SCP-139 zamknięty jest w pomieszczeniu o najmniejszym wymiarze nie mniejszym niż sześć metrów. Obiekt zawieszony jest w odległości co najmniej dwóch metrów od wszelkich powierzchni. Panuje bezwzględny zakaz wchodzenia do przechowalni. Pomieszczenia nie może nigdy strzec mniej niż dwóch strażników w danym momencie.

Opis: Obiekt z zewnątrz przypomina czaszkę człowiekowatego w podniszczonym stanie. Obiekt nie posiada żuchwy. Odnotować należy również skrajne znoszenie, zwłaszcza w okolicach oczodołów.

Fotografia czaszki została poddana analizie przez czołowych antropologów. Wszyscy zgodzili się co do tego, iż osobnik jest zbytnio uszkodzony, aby można dokonać pełnoprawnej identyfikacji, ponadto jest to niemalże na pewno przedstawiciel rodziny człowiekowatych. Pomimo, iż niektórzy uważają, iż czaszka należy do Neandertalczyka, inni są przekonani, że szerokie jamy są skutkiem znoszenia, a oryginalny rozmiar artefaktu był znacznie mniejszy, upodobniony do rozmiaru czaszki człowieka współczesnego. Spostrzeżenia te wynikają z rozmiaru jamy nosowej i ocznej, które to głównie charakteryzują czaszkę jako należącą do Neandertalczyka. Jednakże, fakt istnienia grzbietu na górnej części obiektu zmieszał badaczy, ta cecha jest związana przede wszystkim z prehistorycznymi, roślinożernymi gatunkami człowiekowatych.

Jeden z antropologów Fundacji wysunął teorię, iż wspomniany wyżej grzbiet jest oznaką charakteryzującą zwierzę o silnej szczęce. Takie grzbiety służą im głównie jako zaczepy dla mięśni szczękowych, np. dla Paranthropus boisei. Zwierzęta te używały silnych mięśni szczękowych do żucia roślin, lecz możliwe jest, iż ich ostre zęby mogły także służyć do zabijania.

Poniższy dokument został przetłumaczony przez dr. ████ █ █████ na podstawie dokumentu ORIA D.TDL67.

Odkrycie czaszki miało miejsce w niewielkim miasteczku na południe od Tronu Jamshida. [Takht-e Jamshid czyli "Tron Jamshida" to współczesna nazwa Persepolis w języku perskim]
Czaszka została pierwszy raz uchwycona przez Douglasa Winthropa, Anglika zatrudnionego w anglo-irańskiej firmie paliwowej w latach 70. XIII wieku. [około lat pięćdziesiątych XX wieku wg. kalendarza gregoriańskiego] Winthrop był antropologiem-amatorem poszukującym sławy i chwały, a do miasteczka przybył z nadzieją znalezienia "brakującego ogniwa". Był przekonany, iż mieszkańcy mogą być w istocie żyjącymi Neandertalczykami. Pomimo porzucenia owej hipotezy zaraz po poznaniu mieszkańców miasteczka, Winthrop odkrył czaszkę.
W czasie odkrycia, czaszka znajdowała się w klatce z żelaza i miedzi, zawieszona na wysokości pięćdziesięciu stóp [15,24 metrów] z klifu, za pomocą liny konopnej. Lina była przywiązana do haku wwierconego w zbocze klifu, wskazując na brak zamiarów zabierania stamtąd czaszki. Jednakże na miejscu znajdował się również krążek linowy; przymocowany był do ściany wzniesionej na brzegu klifu. Krążka używano do opuszczania na dół pożywienia i wody.
Miejscowi uznawali, że czaszka należy do Białego Diva. Według starożytnych legend, Biały Div to demon i wcielenie Ahrimana, którego uważa się za całość wszelkiego zła. Biały Div z legend to byt posiadający wielką, mistyczną moc; demon miał zostać pokonany przez Rostama. [Rostam to legendarny bohater Persji] Według legendy, Div został zniszczony na północnych wzgórzach dzisiejszego Azerbejdżanu.
Według mieszkańców miasteczka, czaszka została sprowadzona na ich teren przez szaleńca, który zabił wiele osób, zanim miejscowi zdołali odkryć moc drzemiącą w czaszce i zabezpieczyć ją ówczesną metodą.

Winthrop wkrótce także oszalał i zabił siedmiu swoich przyjaciół po powrocie do Anglii. Został także oskarżony i skazany za uprawianie sodomii na zwierzętach obu płci (niektóre spośród nich to: kurczaki, pies, suka psa oraz trzy byki).

Mężczyzna jednakże nie zdołał zabrać czaszki, jako że została ona skonfiskowana przez Uniwersytet Shiraz, działający z polecenia Szacha.

Po dokonaniu konfiskacji, nie przeprowadzono żadnych badań nad obiektem.

Artefakt pojawił się następnie w Jukonie, dziewięćdziesiąt kilometrów od granicy z Alaską. Całość społeczności Caribou Crossing (znanego dzisiaj jako Carcross) została brutalnie zamordowana poprzez wielokrotne dźgnięcia nożem. W ranach znaleziono ludzkie nasienie, co sugeruje, iż zamachowiec ejakulował w miejsca cięć. Zwłoki znaleziono ułożone w wielki stosie na środku kaplicy. Na szczycie znajdowała się czaszka.

Od tamtego wydarzenia obiekt jest zabezpieczony przez Fundację.

Właściwości obiektu są nieznane. Nie wiadomo, co sprawiło, że wokół przedmiotu narosło tyle przesądów. Nie wiadomo, co sprawiło, że znalazł się w miejscu brutalnej rzezi. Procedury prewencyjne, które są obecnie stosowane, są proste, ponieważ jak dotąd okazały się skuteczne. Nie wiadomo dlaczego.

Nie planuje się dokonywać badań nad obiektem.

Zobacz Też:
Prywatny Dziennik Douglasa Winthropa

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Uznanie autorstwa — na tych samych warunkach 3.0 unported