SCP-1718

Identyfikator podmiotu: SCP-1718

Klasa podmiotu: Euclid

Specjalne Czynności Przechowawcze: Eksperymentalnej Jednostce Przechowawczej 6852 (ECU-6852) należy zapewniać dodatkowe zasilanie i chłodziwo wymagane, aby zapobiec przełamaniu zabezpieczeń. Obecnie na miejscu prowadzone są prace budowlane nad elektrownią o wydajności 2 MW, która będzie dedykowana wyłącznie zasilaniu ECU-6852. Szacuje się, że będzie ona wystarczająca na następne dziesięć lat.

ECU-6852 składa się z czterech elementów: jądra, żyroskopu, zbiornika oraz ramy.

Elementem centralnym jądra jest kulista powłoka o wygładzonej powierzchni wykonana ze stopu aluminium i ████████████ o grubości 12 mm i średnicy 1,63 m. Powłoka ta została wykonana metodą odlewania odśrodkowego dookoła robotycznego narzędzia, które przeprowadziło wyżarzenie i wypolerowanie wewnętrznej powierzchni do osiągnięcia połysku 2017 GLU,¹ po czym dokonało samoutylizacji poprzez [USUNIĘTO] jednocześnie przy tym obniżając wewnętrzne ciśnienie do 0,5 pPa, co wyliczono pośrednio na podstawie skurczenia się aluminiowej powłoki pod naporem ciśnienia zewnętrznego. Dookoła tej powłoki znajduje się bufor sześciuset pięćdziesięciu czterech współśrodkowych powłok z grafenu, każda o grubości jednego atomu. Taka konfiguracja zapewnia grafenowi najwyższą wytrzymałość na rozciąganie ze wszystkich dotychczasowo wyprodukowanych materiałów, działa też jako idealne łożysko rotacyjne, pozwalające wewnętrznej sferze na pozostanie w spoczynku lub rotację wokół dowolnej osi przy dowolnej prędkości niezależnie od żyroskopu.

Jądro umieszczone jest wewnątrz żyroskopu: powłoce z ultrapolerowanego szkła kwarcowego o grubości 2 cm i wadze 60,5 kg, złożonej z dwóch półkul i otoczonej od zewnątrz powłoką 7 nm niobu. Żyroskop jest hydrodynamicznie zawieszony w zbiorniku nadciekłego helu-4 o temperaturze 1,95 K oraz obraca się w płaszczyźnie równoległej do powierzchni Ziemi.² W tej temperaturze niob staje się nadprzewodnikiem: obracając się wytwarza pole magnetyczne.

Zbiornik znajduje się i porusza wewnątrz ramy: cylindrycznego naczynia Dewara wykonanego z uranu zubożonego, które wyposażone jest w napędy magneto███████ ("magdrive'y") używane do przyśpieszania i spowalniania ruchu żyroskopu oraz w osobny izolowany zbiornik, instalacje rurowe, przyrządy miernicze oraz kontrolne, które pozwalają na obieg 2,5 ML chłodziwa. Autoryzowany personel może uzyskać dostęp do rozdziałów 2-4 dokumentu ECU-6852S dla wglądu w całościowy schemat konstrukcji.

+ Teoria działania

Hiperrefleksyjna powierzchnia wewnętrznej powłoki wytłumia promieniowanie padające o szerokim zakresie częstotliwości poprzez interferencję █████████ ███████.

W toku poprzednich badań wykazano, że defekty kwantowe występują naturalnie w strukturach grafenu znajdującego się wewnątrz jądra, w polu magnetycznym żyroskopu dokonują one spontanicznej samonaprawy. Obliczenia sugerują, że w obecnej temperaturze i pod obecnym ciśnieniem powłoki grafenowe można uznać za materiał kompozytowy o średniej ilości defektów wynoszącej 10⁵ ± 10³. Porównywalne próbki grafenu w temperaturze 70 K były zdolne do wytrzymania stałego ciśnienia 18 MPa i impulsów 4,2 GPa/ms. Wraz ze spadkiem temperatury wytrzymałość wzrasta wykładniczo.

Podczas fazy projektowania zakładano, że jednostka przechowawcza zużywałaby 13,75 kW pozostając w stanie czuwania pomiędzy próbami przełamania zabezpieczeń ze strony umieszczonego w niej obiektu SCP. Podczas aktywacji większość energii poświęcanej na próby przełamania zabezpieczeń od wewnątrz byłaby pochłaniana z powodu niepewności próżniowej wynikłej z ogromnego momentu Londona pola nadprzewodzącego. Pozostały ułamek energii byłby przemieniany w ciepło wewnątrz zbiornika z helem. Dla dowolnego impulsu energii przemiana ta zachodzi w czasie rzędu 100 pikosekund. Wytrzymałość jednostki przechowawczej ograniczana jest tylko przez osiągalne natężenie przepływu chłodziwa, które jest utrzymywane automatycznie, oraz rozmiaru zbiornika. Jeśli hel pozostanie w stanie nadciekłym,³ to jego maksimum natężenia przepływu jest znacznie wyższe w porównaniu do innych kriogenicznych chłodziw. Moc znamionowa prototypu wynosi do 100 kW, urządzenie zaopatrzone jest w dziesięciokrotność ilości chłodziwa wymaganego do działania przy maksymalnej mocy. W najgorszym scenariuszu, przy wykorzystaniu całości logicznie dostępnych Fundacji zapasów chłodziwa i zasilania, urządzenie jest w teorii zdolne do zabezpieczenia plazmy rzędu fTp⁴ oraz sił zbliżających się do 50% granicy inwersji Chandrasekhara.

Na podstawie odczytów bazowanych na czynnościach przechowawczych podmiotu i historii dotychczasowych przełamań zabezpieczeń, zakłada się, że bezterminowe zabezpieczenie bytu porównywalnego przykładowo do SCP-076 wymagałoby najwyżej około 17 kW.

Jako że urządzenie zostało zaprojektowane jako prototyp i "proof-of-concept" to nie przywiązano większej wagi do tego, w jaki sposób w praktyce umieszczono by obiekt SCP wewnątrz jądra; zakładano, że taką funkcję wprowadzi się w późniejszej wersji urządzenia.

Opis: SCP-1718 to anomalia energetyczna stworzona w toku projektu prowadzonego przez ECRG,⁵ który z założenia miał zbadać ograniczenia nauk przechowawczych.

+ Przebieg projektu

W okresie od stycznia do października 2009 roku ECRG przeprowadziło symulacje komputerowe, produkcję próbek oraz zbudowało prototypowe elementy urządzenia.

Data	Wydarzenie
2 grudnia 2009	ECRG składa do Podkomitetu Badawczego O5 propozycję 6852, "████████████ System Przechowawczy". Główni badacze Doktorzy Andrews i Hedley.
23 lutego 2010	Propozycja 6852 zostaje zaakceptowana i otrzymuje fundusze.
15 marca 2010	Budowa jądra rozpoczyna się w Komorze 22 w Ośrodku 06.
Maj 2010	Przewidywany harmonogram projektu zostaje ukrócony o trzy miesiące w wyniku przedterminowego opanowania technik sonikacji jonowej wykorzystywanej do osadzania grafenu, co pozwoliło na dodawanie nowych warstw w odstępach czterogodzinnych.
7 listopada 2010	Żyroskop zostaje złożony w temperaturze 111 K. W ciągu kolejnych 33 dni zostaje ochłodzony do temperatury 77 K.
2 lutego 2011	Prace zostają przerwane na okres trzech tygodni z powodu incydentu podczas odlewania naczynia Dewara. Czterech pracowników zmarło, w tym Dr Hedley.
5 sierpnia 2011	Rama zostaje ukończona. Żyroskop zostaje umieszczony wewnątrz naczynia Dewara, jako wstępne chłodziwo wykorzystano ciekły azot o temperaturze 76 K.
1 września 2011	Temperatura chłodziwa 65 K. Rozpoczęcie hydrodynamicznych obrotów żyroskopu. Obrót 0,3 rpm.
31 października 2011	Temperatura chłodziwa 9,3 K. Obrót 52 rpm. Niob staje się nadprzewodnikiem, jądro staje się nieprzepuszczalne dla większości czujników.
2 stycznia 2012	Temperatura chłodziwa 8 K. Obrót 72 rpm. Pierwsza aktywacja magdrive'ów w celu wspomożenia hydrodynamicznego przyśpieszenia żyroskopu.
6 lutego 2012	Temperatura chłodziwa 7 K. Obrót 104 rpm. Silne zdarzenie sejsmiczne w pobliżu Ośrodka 12 skutkuje pęknięciem osobnego systemu kondensującego hel-4 w celach przyszłego wykorzystania. Jeden asystent badawczy zmarł, dwóch pracowników poważnie rannych. Żyroskop zachował stabilność w trakcie wydarzenia i podczas wynikłych wstrząsów wtórnych.
17 maja 2012	Temperatura ustabilizowana na poziomie 5,2 K. Obrót 112 rpm. Rozpoczęcie podmiany ciekłego azotu na 4He.
18 października 2012	Obrót 115 rpm. 4He osiąga czystość wystarczającą do ponownego chłodzenia.
3 stycznia 2013	4He osiąga temperaturę 2,17 K i przechodzi do beztarciowego stanu nadciekłego. Zgodnie z przewidywaniami przyśpieszenie hydrodynamicznie przestaje funkcjonować.

Gdy płyn w zbiorniku przeszedł w stan nadciekły użyto magdrive'ów do przyśpieszenia żyroskopu do docelowego 150 000 rpm w przeciągu dwudziestu czterech godzin. Proces zakończył się 57 minut przed przewidywaniami, poza tym przebiegł bez incydentów. Temperatura chłodziwa została jeszcze obniżona do 1,6 K, aby zapewnić odpowiedni margines współczynnika bezpieczeństwa. Przy takiej szybkości obrotów efekty relatywistyczne powodują pomiędzy dwoma przeciwległymi punktami powłoki z niobu wystąpienie szczególnego przypadku dynamicznego efektu Casimira, co zgodnie z założeniami bombarduje jądro [ZMIENIONO], kończąc tym protokół przechowawczy. Odczyty mierników wskazały, że moc, temperatura i stabilność żyroskopowa okazały się co najmniej dwa rzędy wielkości wyższe niż zamierzono przy projektowaniu urządzenia. Odczytywane wartości zbliżały się do końca skali mierników lub wykraczały poza nią.

1 lutego w wyniku niepowiązanego incydentu z zagrożeniem poznawczym Dr. Andrewsowi trzeba było podać preparat amnezyjny Klasy B w celu ocalenia mu życia. Koniecznym było usunięcie mu około pięciu lat wspomnień, w tym całości wiedzy o projekcie 6852. Chociaż został szybko zaznajomiony z dokumentacją projektu i ponownie przeszkolony przez swoich byłych pracowników to nie odzyskał szczególnej biegłości w naukach i technikach inżynieryjnych, których wcześniej był pionierem. Wyraził także głębokie niedowierzanie co do wiarygodności działania kilku kluczowych elementów projektu jednostki przechowawczej.

Wedle oryginalnych planów projektu ECU miało być poddawane testom działania i kontrolowanym awariom przez okres 90 dni. W związku z tym, że zespół badawczy właśnie stracił obu głównych badaczy to testy przechowawcze uznano za udane, a sekwencję dezaktywacji urządzenia rozpoczęto wcześniej (8 lutego), po trzydziestu pięciu dniach normalnego działania. Plan zakładał pięciodniowe spowalnianie obrotów z użyciem magdrive'ów do 0,3 rpm przy stałej temperaturze 1,6 K. Po tym nastąpić miało czteromiesięczne rozgrzanie do temperatury 77 K, następnie jądro zostałoby rozmontowane i poddane inspekcji pod kątem defektów spowodowanych naciskiem i spalacją.

Siedem godzin po odwróceniu biegu magdrive'ów nie wykryto, żeby żyroskop spowalniał. Testy diagnostyczne magnetometrów SQUID używanych do monitorowania obrotów ujawniły, że wystąpił dryf kalibracyjny. Sugerowało to, że żyroskop najpewniej obracał się znacznie szybciej niż zakładano.

Podczas swojej pierwszej analizy projektu od czasu terapii amnezyjnej Dr Andrews wysnuł teorię jakoby siła Coriolisa, pominięta podczas analiz oryginalnego projektu, swobodnie przyśpieszała beztarciowy żyroskop przez ponad miesiąc. Jednakże stwierdzenie to skutkowało znaczącym brakiem porozumienia pomiędzy asystentami badawczymi co do tego, czy teoria ta jest poprawnym zastosowaniem podstawowych praw fizycznych. Jeśli jest ona poprawna, to obliczenia wskazują, że punkty na powierzchni żyroskopu poruszały się z prędkościami zbliżającymi się do 0,1c. Rozkazem Podkomitetu Badawczego O5 ostatecznie zwiększono siłę magdrive'ów stukrotnie, aby spróbować spowolnić tempo obrotu. Po pięćdziesięciu pięciu godzinach ciągłego spowalniania ponownie skalibrowane SQUIDy wykryły, że prędkość obrotów spadła poniżej 352 000 rpm.

Siedemnaście godzin później, kiedy prędkość obrotów spadła do 153 000 rpm (blisko do oryginalnej prędkości docelowej), wykryto niespodziewany i niewyjaśniony przypływ ciepła do zbiornika ⁴He. Zautomatyzowane systemy dokonały odpowiedniej kompensacji, w efekcie zwiększając pobór całkowity mocy (z wyłączeniem napędów magnetycznych) z 13,74 kW do 14,15 kW, co zapobiegło jakimkolwiek wzrostom temperatury. Siła magdrive'ów została natychmiastowo obniżona do oryginalnie planowanych poziomów. W trakcie kolejnej godziny, podczas której napędy magnetyczne spowolniły żyroskop do 152 000 rpm, wartości lekko wyższej od oryginalnie docelowej, pobór mocy wzrósł do 14,89 kW. Różnica 1,15 kW w poborze mocy, chociaż nieznaczna, w teorii odpowiada równowartości ciągłych eksplozji o sile ponad kilotony TNT wewnątrz jądra.

Z dużą dozą ostrożności dostosowano magdrive'y, aby utrzymywały obroty na stałym poziomie 152 000 rpm, aby pozwolić na dalsze badania bez ryzyka przełamania. Od tamtego czasu moc wymagana do stabilizacji ciągle wzrasta w tempie około 500 W na dobę.

Jeśli poprawna jest teoria oryginalna, to obecny poziom poboru mocy wskazuje na obecność w jądrze sił lub temperatur o równowartości 0,7 megaton ciągłych eksplozji.

Dodatek A:

Załączono propozycję ECRG numer 6987, "Model badawczy ECU-6852 w skali 1/10". Główni badacze Doktorzy Andrews i Smenk.

Dodatek B:

Propozycja 6987 zostaje niniejszym odrzucona. W sprawie prototypu Fundacja zrobi to w czym jest najlepsza: ECU-6852 zostaje desygnowany SCP-1718. Panowie, odpuśćmy sobie i idźmy do przodu.

- Podkomitet Badawczy O5

Przypisy

1. jednostki połysku

2. patrząc od góry zgodnie z ruchem wskazówek zegara

3. temperatura poniżej 2,17K

4. temperatura Plancka razy 10^-15, w przybliżeniu 10¹⁷ K

5. Grupa Badawcza ds. Przechowywania Eksperymentalnego