SCP-2133
ocena: +5+x
15_Russian_Village_on_Tundras.jpg

SCP-2133

Identyfikator podmiotu: SCP-2133

Klasa podmiotu: Euclid

Specjalne Czynności Przechowawcze: Wokół SCP-2133 w promieniu dziesięciu kilometrów ma być ustanowiony obwód bezpieczeństwa zapobiegający wejściu do i wyjściu z otaczanego obszaru. Strażnicy mają stacjonować wzdłuż obwodu przez cały czas i mają utrzymać fasadę rosyjskiej placówki militarnej. W przypadku przełamania zabezpieczeń przez cywili czy wrogie istoty, autoryzowane jest użycie śmiertelnej siły. Odległy charakter SCP-2133 zapewnia, że przypadkowe odkrycie należy do rzadkości. Personel ma zostać wyposażony w kombinezony ochronne Poziomu A podczas eksploracji SCP-2133, jak i interakcji z jego społecznością.

Opis: SCP-2133 jest nienazwaną wioską w północnym Uralu, której populacja w przybliżeniu wynosi pięćdziesięciu mieszkańców, aczkolwiek dokładna liczba jest trudna do zarejestrowania. W pobliżu SCP-2133 zostało odkrytych wiele patogenów mikrobiologicznych, z których część pozostawała nieznana. Zalicza się do nich:

  • Mycobacterium leprae i M. lepromatosis (czynnik powodujący trąd)
  • Yersinia pestis (w postaci plag dżumy płucnej, dżumy gnilnej i dżumy dymieniczej)
  • Salmonella enterica, podgatunek enterica (czynnik powodujący dur brzuszny)
  • Wirus grypy A, B i C
  • Vibrio cholerae (czynnik powodujący cholerę)
  • Variola major (czynnik powodujący czarną ospę, wypleniony poza SCP-2133 wraz z rokiem 1975)

Mieszkańcy SCP-2133, określani jako SCP-2133-1, wykazują relatywną odporność na choroby. Podczas gdy objawy przebiegają jak przy zwykłym rozwijaniu się choroby, skutkując w deformacji i zaburzenia, śmierć jest względnie rzadka.

SCP-2133-1 okazali się albo niechętni, albo niezdolni do opuszczenia SCP-2133. Analiza genetyczna wykazała znaczącą endogamię, aczkolwiek nigdy nie zostało zaobserwowane rozmnażanie się płciowe SCP-2133-1, będących w zabezpieczeniu. Zakłada się, że choroby są objawami ich głównej anomalii, a sami w sobie są nieanomalni.

Najbardziej znaczącą anomalią związaną z SCP-2133-1 jest forma reinkarnacji. Zmarłe instancje będą ulegać gwałtownemu rozkładowi, a w noc pierwszej pełni księżyca są zbierani z pól uprawnych jako niemowlęta. Byty SCP-2133-1 zachowują wspomnienia i wygląd z poprzedniej inkarnacji. Próbki gleby z pól uprawnych odkryły zawarte w niej płyny embrionalne.

640px-Cannibalism_russian_famine1921_6_peasants_bouzuluk_district_and_remains_of_humans_they_eatten.jpg

Mieszkańcy SCP-2133.

SCP-2133-1 mówią archaicznym dialektem języka rosyjskiego. Sporadycznie zgadzają się brać udział w przesłuchaniach, jednak często odmawiają wyjawiania istotnych szczegółów o ich historii i tradycjach. Odnotowano, że ich styl życia jest podobny do XIV wiecznej gminy chłopskiej oraz wykazują poważną technofobię. Przypuszcza się, że mieszkańcy są analfabetami, gdyż w wiosce nie ma żadnych książek ani żadnego wykorzystania języka piśmiennego. Wszystko, co wiadomo o ich kulturze i wierzeniach zostało zaczerpnięte z obserwacji zachowań i ograniczonych udanych przesłuchań. SCP-2133-1 odnoszą się do swojej religii jako Kościół Czerwonych Żniw, którego doktryna i mitologia pozostają w słabym stopniu zrozumiane.

SCP-2133-1 wykazują tendencję do ignorowania personelu Fundacji i wykazują wrogość wobec nich tylko wtedy, jeżeli ich codzienna rutyna zostanie w jakiś sposób naruszona. Personel jest w stanie wejść i eksplorować budynki bez wzbudzania reakcji ze strony SCP-2133-1 - jedynym znanym wyjątkiem jest kościół. Wszystkie próby dostania się do kościoła zakończyły się brutalnymi starciami z SCP-2133-1 i SCP-2133-2, skutkując wieloma ofiarami śmiertelnymi spowodowanymi przez uszkodzenia wyposażenia kombinezonu ochronnego oraz, w przypadku SCP-2133-2, uduszeniem i nabiciem.

SCP-2133-2 są chwytnymi organicznymi strukturami spotykanymi wewnątrz SCP-2133, które są o mackopodobnym kształcie w kolorze ciemnej czerwieni. Zdaje się, że SCP-2133-2 porusza się tylko w celu zaatakowania zbliżającego się personelu bądź umożliwienia wejścia instancjom SCP-2133-1 do kościoła, który jest całkowicie przez nie pochłonięty. Próbki tkanki pobrane od SCP-2133-2 są genetycznie identyczne i zbliżone do Homo sapiens.

SCP-2133-1 pracują przy polach od świtu do zmierzchu. O zachodzie słońca ludność SCP-2133-1 wejdzie do kościoła, najwidoczniej w celu złożenia w nim plonów zebranych za dnia i będzie przebywać wewnątrz przez około trzy godziny, zanim wrócą do domów. Następnie, SCP-2133-1 będą spać aż do świtu, zaczynając cały cykl od następnego dnia. W historii przechowywania SCP-2133-1 nie zanotowano żadnych znaczących zmian w tej rutynie. Do zachowania SCP-2133-1 zalicza się również bezcelowe gapienie się przez dwie godziny, samoamputacje zgorzelinowych kończyn i narośli nowotworowych (następnie składając je w kościele) oraz okresowe, częste i niezrozumiałe mamrotanie.

Oprócz ich anomalnego użytku, pola są w głównej mierze wykorzystywane do uprawy rzepy. Zwłoki nienależące do SCP-2133-1 nie doświadczają anomalnej regeneracji. Odchody pozyskane od instancji SCP-2133-1 wskazują na dietę wysoko białkową, pomimo że rzepa jest ich jedynym dostępnym źródłem pożywienia.

SCP-2133 został odkryty i zabezpieczony dnia 10.03.1936 roku przez GRU Dywizje "P". Po rozpadzie ZSRR w 1991 roku, kontrola nad nim została przekazana Fundacji. Zarchiwizowane dokumenty sugerują, że GRU Dywizja "P" dowiedziała się o SCP-2133 po wybuchu pandemii w regionie. Wiele wiosek zostało umieszczonych pod kwarantanną, podczas gdy opracowano właściwe procedury dla przechowywania i badania SCP-2133.

Według hipotezy, epidemia rozpoczęła się, kiedy powrócił zespół badaczy minerałów wystawiony na SCP-2133, zarażając się na miejscowe zarazy. Geodeci zmarli, ale wcześniej doprowadzili do wybuchu epidemii poprzez kontakt z osadami podczas ich podróży na południe.

Przesłuchania:

Eksploracja:

Mobilna Formacja Operacyjna Beta-7 ("Maz Hatters") była w stanie obezwładnić mieszkańców SCP-2133 bez ofiar śmiertelnych operatorów Fundacji czy SCP-2133-1. Zespół eksploracyjny utworzony z dwunastu operatorów MFO Beta-7 został wyposażony w radia zamontowane na głowach, wideorejestratory, stroje ochronne typu B oraz butle zawierające niezanieczyszczone powietrze (zapas na 3 godziny). Po znacznych obrażeniach od podpalenia, macki SCP-2133-2 wycofały się do gleby.

Wewnątrz kościoła znajdowało się wiele fetyszy (ozdobionych kością i skórą) i materiałów organicznych (później rozpoznanych jako masy nowotworowe) zawieszonych na żelaznych hakach i przykutych do sufitu. Na środku wewnątrz budynku zostało odkryte ogromne pęknięcie prowadzące do systemu jaskiń pod SCP-2133, które później okazały się rozciągać aż do pobliskich pasm górskich.

Po około 25 minutach eksploracji zostało odkrytych wiele organizmów, które są sklasyfikowane jako SCP-2133-3. Ze względu na ich rozmiary i niechęci do wyjścia, MFO Beta-7 poddało terminacji pojedynczą instancje SCP-2133-3 i przekazało ją do autopsji.

Po odłożeniu nieżyjącego SCP-2133-3, zespół poszukiwawczy uzupełnił swoje kanistry z powietrzem i wrócił na misję. Po około pięćdziesięciu minutach bezproblemowej eksploracji, obraz i kontakt radiowy zostały utracone bez żadnych oznak walki. Po około sześciu godzinach ciszy, kontakt radiowy został wznowiony - przekaz wideo nadal pozostawał niedostępny.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Uznanie autorstwa — na tych samych warunkach 3.0 unported