SCP-5353

Imię to wszystko. Imię utrzymuje cię w miejscu.

• 

  close

  Info

  ---

  X

  SCP-5353: Czy ktoś jeszcze pamięta Fritza Obermeyera?
  Autor: Tufto. Ta praca jest częścią kanonu Mężczyzna, którego tam nie było, a także jest czwartą pracą drużyny Nobody's Winning biorącej udział w Renaissance Contest. Więcej jego prac można znaleźć tutaj.
  Image: The image is cropped from a CC0/public domain photograph, which can be found here.

  ---

DECYZJĄ RADY NADZORCZEJ

Poniższy plik jest sklasyfikowany Poziomem 4/5353. Nieupoważniony dostęp jest zabroniony.

5353

Identyfikator: SCP-5353	Poziom 4/5353
Klasa podmiotu: Keter	Ściśle tajne

---

Możliwe zdjęcie SCP-5353.

---

Specjalne Czynności Przechowawcze: Spotkania SCP-5353 mają być zgłaszane Agentce Hester Maliz z Ośrodka 122. Wszelkie incydenty z udziałem SCP-5353 mają zostać niwelowane zgodnie z Protokołem Ajax-4, wykorzystując prasę, kontakty rządowe i taktyczne wykorzystanie eksperymentalnych środków amnezyjnych do utrzymania Zasłony.

Opis: SCP-5353 jest anomalnym humanoidem pierwotnie zaobserwowanym przez Fundację w Belgii w 1917 roku. Imię oraz cel SCP-5353 są nieznane, a dostępnych jest tylko kilka solidnych szczegółów wobec jego wyglądu; jedynym stałymi faktami jest to, że wygląda i identyfikuje się jako mężczyzna i zawsze nosi biały garnitur.

SCP-5353 był odnotowywany na całym świecie i uważa się, że posiada kontakty wśród anomalnego półświatku. Zdaje się nie być zainteresowany Fundacją i jej aktywnością, jednak wchodził z nią w interakcje w zarówno pozytywny, jak i wrogi sposób, w zależności od okoliczności.

SCP-5353 posiada niezidentyfikowane powiązania z PoI-000 "Nikt", a większość obserwacji podmiotu w ostatnich dekadach była z nim w pewnym stopniu związana. Dokładna natura ich relacji jest nieznana, ale w związku z wieloma udokumentowanymi konfliktami pomiędzy tymi dwoma, jest najwyraźniej wroga.

Aktualizacja 17.05.1975: W ostatnich dwóch miesiącach odnotowano niespotykane natężenie incydentów z SCP-5353 i PoI-000 w zachodnich Stanach Zjednoczonych. Sprawiło to, że sytuacja przechowawcza stała się bardziej niestabilna. Agentka Hester Maliz, w oparciu o jej odnotowane wysoce pomyślne zabezpieczenia SCP-████ i SCP-████, została przypisana do namierzenia i zatrzymania SCP-5353, a także w razie możliwości PoI-000.

Poniżej znajduje się tabelka z podsumowaniem wyżej wspomnianych incydentów:

Data	Miejsce	Powiązane anomalie	Notatki
16.03.1975	Pahrump, Nevada	PoI-000	Mężczyzna opisany jako "włóczęga w łachmanach" rzekomo rozmawiał z wieloma lokalnymi mieszkańcami, pytając ich o wiedzę na temat sklepów sprzedających wojenne pamiątki. Tylko jedna osoba odpowiedziała i następnego dnia wygrała w loterii 10000 dolarów.
23.04.1975	Boise, Idaho	SCP-5353	Mężczyzna w białym garniturze został zauważony, jak zostawiał identyczne ulotki w dzielnicy North End w Boise. Każda z nich zawierała anomalny tekst, który nie może zostać dostrzeżony.
05.05.1975	Nevada City, Kalifornia	SCP-5353	Mężczyzna w białym garniturze był widziany przez wiele osób, jak stał w lesie blisko miasta i palił papierosa. Po zapytaniu przez mieszkańców twierdził, że "czeka na sygnał". Trzy dni po tym w lesie wybuchł ogromny pożar.
12.05.1975	Del Muerto, Rezerwat Navajo, Arizona	PoI-000	Postać "w szmatach i o niecharakterystycznej twarzy" była widziana, odwiedzając w ciągu dnia domy wielu wdów. Tydzień później, wszystkie kobiety pojechały do różnych miast w południowej Nevadzie. Wszystkie z nich wykonały połączenie z budki telefonicznej na nieznany numer, każda z nich powiedziała "nikogo nie ma w domu", po czym wróciły. Żadna z nich nie jest w stanie przypomnieć sobie tego zdarzenia.

Aktualizacja 01.06.1975: W dniu 26 maja, Agentka Maliz namierzyła i spróbowała pojmać anomalię. Poniżej znajduje się log z tej próby.

+Log incydentu 5353-1

Data: 26.06.1975

Miejsce: Jezioro Paulina w stanie Oregon

Agentka Maliz stoi na drewnianym stoku w pobliżu krawędzi jeziora. Jest późne popołudnie. Obok jeziora, naprzeciw niej, znajduje się mała plaża; SCP-5353 jest widoczny jak na niej siedzi i pali papierosa. Maliz powoli się do niego zbliża.

SCP-5353: Pięknie tutaj, nie sądzisz?

Maliz się zatrzymuje.

Maliz: Jak do cholery mnie usłyszałeś? Żadnego dźwięku nie zrobiłam.

SCP-5353: Tak zaczynasz każdą gadkę?

Maliz: Cóż, masz teraz nade mną przewagę. Nie ma co próbować aresztować wiecznie młodego dandysa bez elementu zaskoczenia. Dużo doświadczenia nauczyło mnie, że skryte typy twojego pokroju zawsze mają w zanadrzu coś irytująco wręcz przydatnego.

SCP-5353: Twoi przełożeni nie będą źli?

Maliz: Znają moje metody. Działają. Czekasz na dobry moment, a jeśli go nie ma to nie zagrywasz. To się nazywa "krztyna ostrożności".

SCP-5353 śmieje się.

SCP-5353: Jesteś Hester Maliz, dobrze mówię? Twoja reputacja cię wyprzedza.

Maliz: Skąd to wiesz?

SCP-5353: Mam znajomych tu i ówdzie. Nieźle namieszałaś w Three Portlands – ładne widowisko! Miesiące miną, zanim anartyści się po tym pozbierają. I tamto w Toronto – jak ci się udało tak dokładnie zinfiltrować Dzieci?

Maliz: To całkiem proste. Są chodzącymi kliszami.

Maliz siada obok SCP-5353, patrząc się w jezioro. Wyciąga papierosa.

Maliz: Masz ognia?

SCP-5353: Trzymaj.

SCP-5353 zapala papierosa Maliz.

Maliz: Masz rację. Pięknie tu.

SCP-5353: Wiesz po kim zostało tak nazwane?

Maliz: Nie. Nie jestem stąd.

SCP-5353: Od pajuckiego wodza nazywającego się Paulina. Odmówił przeniesienia swojego plemienia do rezerwatu, więc utworzył dobrze znany ostatni bastion. Jeden z wielu znanych ostatnich bastionów tamtych czasów.

Maliz: To jest kaldera, prawda?

SCP-5353: W rzeczy samej. Wielkie jezioro wulkaniczne leżące na wielkich ogniach pod ziemią. Całkiem poetyckie.

Oboje siedzą w ciszy.

SCP-5353: Nie masz o mnie więcej pytań?

Maliz: Pracuję w swój sposób. Mój plan na dzisiaj jest całkiem nieprecyzyjny poza "Zabezpieczyć SCP-5353", a to już się nie udało. Ładny dziś jest dzień.

SCP-5353: Dziwna jesteś.

Maliz: Co nie? Zaczynam myśleć, że to spotkanie wcale nie jest skutkiem mojego niesamowitego talentu śledczego, chciałeś, żebym cię znalazła.

SCP-5353: Czemu niby?

Maliz: Żebyś mógł pokierować sytuacją tak, że ty i ja mamy normalną rozmowę i przekonujesz mnie do przyjęcia twojej mrocznej oferty. To się już wcześniej stało.

SCP-5353: Moja oferta nie jest wcale mroczna. Nie widziałaś mojego garnituru? Jest jasny jak słońce.

Maliz: Najmroczniejsi zazwyczaj tacy są.

SCP-5353: Muszę przyznać, że jesteś bardzo spostrzegawczą młodą damą.

Maliz: Dziękuję.

SCP-5353: Ale jesteś też z Fundacji. Ludzie z Fundacji są niebezpieczni. Zawsze wierzycie w… problematyczne sprawy.

Maliz: A ty nie? Namierzaliśmy cię od dłuższego czasu. Lista przestępstw związanych z tobą ciągnie się i ciągnie.

SCP-5353: Ale robię to dla życia, panno Maliz. A ty po co to robisz?

Maliz: Żeby życie mogło być lepsze. Możemy zabrać je gdzieś indziej, rozebrać z mroku i pozwolić ludziom pławić się w nim, jak należy. Fundacja może być siłą dobra, wolności i jasnego, nowego świata. Albo coś w ten deseń.

SCP-5353: Brzmisz prawie jak on.

Maliz: PoI-000?

SCP-5353: Masz na myśli Nikogo? Tak. Raz próbowałem uzmysłowić mu radości płynące z siedzenia nad jeziorem w letnim słońcu, ale nie zrozumiał. Jeśli dobrze pamiętam to zezłościł się. Jest tępym rozmówcą.

Maliz: Miałam wrażenie, że przez większość czasu się nawzajem okładacie.

SCP-5353: Bo tak jest, ale… warto czasem przemyśleć sprawy. Mimo wszystko Nikt jest potworem.

Maliz: Tylko ty mógłbyś tak powiedzieć.

SCP-5353: Czy ty wiesz, co on robi? Czym jest? Wszystkie jego ofiary tracą swoje imiona, tożsamości, swoje – wszystko, co czyni ich ludźmi. Jest pożeraczem dusz.

Maliz: Całkiem poetyckie. Ale ludzie nie składają się tylko z imion.

SCP-5353: Czy aby na pewno? Imię to wszystko. Imię cię utrzymuje w miejscu. Czy spotkałaś się kiedykolwiek z kimś takim jak Fritz Obermeyer?

Maliz: Nie przypominam sobie.

SCP-5353: Nie. Na pewno nie.

Maliz: Niech zgadnę. Zwabiłeś mnie tutaj, żeby przekonać mnie, że akurat ty jesteś dzielnym bohaterem walczącym na niemożliwej wojnie wytoczonej Nikomu, i że ja i moi dobrzy towarzysze powinni wymierzyć mu sprawiedliwość?

SCP-5353: Nie. Zwabiłem cię, żebyś popatrzyła na jezioro. Zrozum to.

Cisza; Agentka Maliz rozgląda się po jeziorze.

Maliz: Jest piękne. Ale co to ma do czegokolwiek?

SCP-5353: Spójrz na drzewa na przeciwnym brzegu. Spójrz na wodę, na ptaki latające po niebie. Na pasmo górskie. To miejsce jest unikatowe. Wyobraź sobie ścieżki rozciągające się, stające się zatłoczone i bardziej skomplikowane, prowadzące do wsi i miast, kierujące na przedmieścia i alejki. Drogi Ameryki, wielka szachownica, po której się przemieszczam.

Maliz: Nadal nie rozumiem.

SCP-5353: Po prostu – słuchaj, po prostu pomyśl o tym, czym Nikt jest. Jest tym, co się dzieje, kiedy tracisz z widoku powody, dla których robisz to, co robisz. On się po prostu przemieszcza, nie zbacza na to ile osób zamorduje. Nigdy nie potrafiłby docenić szczegółowości rzeczy, sensu ludzkiego życia, tego, jak ludzie istnieją, myślą, czy czują. Właśnie dlatego, pomimo niektórych… nagannych czynów, jakich dokonałem przeciwko innym, nadal się od niego różnię.

Maliz: Znaczy. Oni nadal nie żyją.

SCP-5353: Ale robię to w imię ludzkości. On natomiast robi to, bo nie wie co innego ze sobą może robić.

Maliz: W każdym razie, co wasza dwójka w ogóle robi? Jeździcie gdzieś, drażnicie miejscowe wdowy, rozrzucacie ulotki? To nie w waszym stylu.

SCP-5353: My… szukamy kogoś. Cóż, może kogoś nie jest najlepszym określeniem. Ale jest najbliższym, co mi może przyjść do głowy. Mam mu coś do zaoferowania, a Nikt chce mi w tym przeszkodzić.

Maliz: Uuu, całkiem skryte.

SCP-5353: Hej, ma się reputację do utrzymania. Ale jeśli musisz koniecznie wiedzieć, to cóż, jestem zmęczony tym niekończącym się konfliktem. Przyszedł czas położyć temu kres. A mężczyzna, którego szukamy może znać jego tajemnice.

SCP-5353 wstaje.

Maliz: Już idziesz? A zaczynałeś robić się ciekawy.

SCP-5353: Jestem umówiony na – za dużo bym zdradził. Ale zrób mi przysługę. Kiedy po ciebie przyjdzie, a na pewno przyjdzie, pomyśl o tym, co ci powiedziałem. Pomyśl o tym, jak wyglądałaby Fundacja, gdyby miała całą siłę tego świata, a brak celu, gdyby robiła rzeczy i krzywdziła ludzi tylko dlatego, że zawsze tak było. Jak maszyna. Wtedy zrozumiesz czym jest Nikt.

SCP-5353 odchodzi. Agentka Maliz przez kilka minut rozgląda się po jeziorze, po czym odchodzi.

<Koniec logu>

Aktualizacja 06.08.1975: Poniżej znajduje się log aktywności z udziałem PoI-000 i SCP-5353 od czasu Incydentu 5353-1:

Data	Miejsce	Powiązane anomalie	Notatki
16.06.1975	Detroit, Michigan	PoI-000	Duży wybuch fabryki został powiązany z PoI-000, który był widziany jak rozmawiał kilka dni przed tym ze sprawcami. Dalsze śledztwa ujawniły, że właściciel fabryki pochodzenia niemieckiego był poszukiwanym zbrodniarzem wojennym, który uciekł do Ameryki, posługując się fałszywym paszportem.
21.07.1975	Chippewa Falls, Wisconsin	SCP-5353	Niezidentyfikowany mężczyzna w białym garniturze był widziany, jak rozmawiał z wieloma miejscowymi urzędnikami. Następnego dnia ujawniony został skandal korupcyjny z udziałem tych urzędników, co spowodowało kryzys polityczny i wybuch protestów w Chippewa Falls.
28.07.1975	Natchez, Mississippi	PoI-000	Wiele anomalnych symboli zostało namalowanych przez wspólników PoI-000 na ulicach głównych skrzyżowań. Każdy z nich zawierał zagrożenie informacyjne, które uniemożliwiało jego dostrzeżenie, jednak wywoływało stany manii i depresji. Wiele osób doznało załamań psychicznych i było hospitalizowanych po tym incydencie.

Aktualizacja 17.09.1975

W dniu 15.09.1975 roku, Agentce Maliz udało się namierzyć PoI-000 i nawiązać z nim krótką rozmowę. Poniżej znajduje się log z niej.

+Log incydentu 5353-2

Data: 15.09.1975

Miejsce: Bluefield w stanie Wirginia Zachodnia

<Początek logu>

Jest noc. Agentka Maliz idzie wzdłuż alejki na obrzeżach miasta. W tle słychać syreny policyjne. Ledwo widoczna postać opiera się o ścianę i spogląda na przechodzącą Maliz.

Postać: Masz ognia?

Maliz nagle się zatrzymuje i patrzy na postać.

Maliz: Hej, to moja kwestia.

Postać śmieje się i trzyma papierosa. Maliz wyciąga zapalniczkę i zapala jego papierosa, odkrywając, że to PoI-000 "Nikt".

PoI-000: Kopę lat, Hester. Kiedy to było – Praga 1967?

Maliz: 1968. Wydawałoby się, że pamiętasz akurat ten rok. Dużo się wtedy działo.

PoI-000: Może dla ciebie. Dla mnie to była kolejna nieuchronność.

Maliz: No więc jak ta rozmowa się potoczy? Puścisz mi trochę gadki o tym, dlaczego to ty naprawdę jesteś tym dobrym i to ja powinnam dołączyć do ciebie i pomóc ci pozbyć się Mężczyzny w bieli?

PoI-000: Nie. Dziewczyno, nie tak się ta opowieść potoczy. Nie będziemy mieli uroczej rozmowy o naszych filozofiach i nie dojdziemy do jakiś ciekawych wniosków. Jestem w drodze od dni, może tygodni, żyję z niedopałków i groszy rzucanych mi w twarz. A teraz mówię ci, żebyś przestała za mną – za nami – chodzić, a ty się mnie słuchasz.

Podczas tej mowy, Agentka Maliz sięga ręką i kładzie ją na swojej broni.

Maliz: To musi być ten słynny urok Nikogo, o którym tyle słyszałam. Może Mężczyzna w bieli miał co do ciebie rację.

PoI-000: Mężczyzna w bieli nigdy nie przepracował dnia w swoim zasranym życiu. Myśli, że to jakaś gra, jakaś szachownica. Uważa, że powinniśmy wszyscy siadać na dupie kilka razy dziennie i kontemplować nieskończoność. Chodzi sobie dumnie oparty o swój tani humanizm i ośmiela się mówić reszcie z nas jak mamy żyć.

Maliz: Chyba rozdrapałam jakąś ranę. Nie sądziłam, że tak się z tobą da.

PoI-000: Czy ty w ogóle wiesz czym on jest? Ten kosmiczny łachmaniarz? Z czego jest zrobiony? Długo mi zajęło dojście do tego. Ostatniej wersji mnie zajęło jeszcze dłużej. Jego nienawiść do mnie nie ma nic związanego z zasadami. To wszystko to jego ego, osobiste ego. Praktycznie tym właśnie jest.

Maliz: Oszczędź mi tego kazania. Czemu mam ciebie nie śledzić? Mam robotę do wykonania, podobnie jak ty.

PoI-000: I powtórzę to jeszcze raz, nie tym się teraz tutaj zajmujemy.

Wszystkie światła w sąsiednich ulicach gasną. Agentka Maliz powoli wyciąga swoją broń z kabury, ale nie celuje w PoI-000.

PoI-000: Mam odegrać odpowiednią rolę, Hester? Kosmicznego tułacza z kijem, wąsem i cichym śpiewem i tańcem? Szalonego proroka kroczącego ulicami Ameryki, który straszy miejscowych?

Maliz: Całkiem straszne. Czemu nie podejdziesz bliżej i nie sprawdzisz mojej teorii o twoich ranach?

PoI-000: Są ludzie, który każdego cholernego dnia duszą się w kopalniach węgla, marząc o słońcu. Są ludzie, który głodują na równinach opiekanych przez słońce, wyczekując końca swojego żywota. Przechodzę obok tych, którzy są okaleczeni, głodni, bici i oboleli, bo nikt inny tego nie zrobi. Muszę zrobić, co mam do zrobienia, żeby utrzymać ten zepsuty świat w biegu, ażeby ktoś, ktokolwiek, mógł przynajmniej skosztować szansy życia. Wiesz, że raz spotkałem go w szacie KKK?

Maliz: Kogo? Mężczyznę?

PoI-000: Ta. Pięć lat temu, ze wszystkich miejsc akurat w jebanym Ohio. Jakiś czas później spytałem go o to. Twierdził, że "tylko przymierzał" i był "zainteresowany historią". Chyba przyjął imię "Mężczyzna w bieli" za bardzo dosłownie.

Maliz: Niesamowite. Mów dalej.

Agentka Maliz powoli unosi broń, aż nie celuje nim w PoI-000. PoI-000 zaczyna się śmiać.

PoI-000: Jak się trzyma Tyler?

Agentka Maliz zastyga w miejscu.

Maliz: Ani się kurwa waż.

PoI-000: Musi mieć teraz, czekaj – cztery? Pięć lat?

Maliz: Jeśli tylko pomyślisz, żeby–

PoI-000: No i słyszałem też, że zapisałaś go do programu Młodych Bystrzaków Fundacji. Wiesz, dlaczego tam rzadko wam pomagam? Bo wszyscy jesteście tym typem człowieka, który wciska swoje dzieci od wieków niemowlęcych do obozów propagandowych faszystowskiej machiny. Czy ty naprawdę chcesz, żeby twój syn miał takie samo życie, co ty?

Maliz: To nie twój interes.

PoI-000: Prawda, nie mój. To tylko obserwacja. Widzę Fundację. Widzę, czym jesteście. Ta cała energia, te wszystkie zasady – to nie są prawdziwe zasady, są zmyślone. Widzę też gdzie zmierzacie. Więcej badań. Więcej wojska. Mniej kompromisów. Uściski dłoni z politykami i imprezy alkoholowe w Bagdadzie. No i maszyna - przerażająca maszyna, nieubłagana maszyna, którą ktoś będzie musiał stworzyć i Fundacja będzie musiała ją mieć. Maszyna, która zabetonuje ich imperium. Czy Tyler ci za to podziękuje?

Agentka Maliz oddaje strzał; nie trafia. PoI-000 rzuca się na nią, chwytając jej broń i boleśnie gryząc ją w ramię. Maliz krzyczy i upuszcza pistolet.

PoI-000: Zuch dziewczyna.

Maliz: Skurwysynu…

PoI-000: Tak jest. Nie weźmiesz mnie, a ja nie chcę cię krzywdzić. Więc zostaw mnie w spokoju.

Maliz: …Nigdy.

PoI-000 podnosi ręce w widocznej frustracji.

PoI-000: Dobrze. Rób co chcesz. Idź kopać, gdzie nie trzeba. Nie wygrasz. Jak już powiedziałem, nie tak się ta opowieść potoczy. Odważna pani detektyw nie dostanie swojego prostego rozwiązania. Szukam starego przyjaciela, a jeśli nie dotrę do niego przed Mężczyzną w bieli, on mu postawi ofertę, jakiej nie odmówi i uczyni następne kilka dekad bólem w dupie. Także niezbędne środki muszą zostać podjęte. To jest coś większego od was. Dostaniecie to, co z tego zostanie.

PoI-000 gasi papierosa o ścianę, odwraca się i zaczyna odchodzić.

PoI-000: Do zobaczenia.

Maliz: Zaczekaj.

Agentka Maliz opiera się o ścianę sprawnym ramieniem, wyrównując oddech. PoI-000 idzie dalej.

Maliz: Powiedziałam kurwa zaczekaj. Jeszcze jedna rzecz. Czy kiedykolwiek słyszałeś o kimś o imieniu Fritz Obermeyer?

PoI-000 odwraca się i uśmiecha się. Krew Agentki Maliz jest widoczna na jego zębach.

PoI-000: Ależ tak. Oczywiście, że słyszałem.

<Koniec logu>

Aktualizacja 03.10.1975: Poniżej znajduje się log aktywności z udziałem PoI-000 i SCP-5353 od czasu Incydentu 5353-2:

Data	Miejsce	Powiązane anomalie	Notatki
23.09.1975	Cut Bank, Montana	SCP-5353	Anomalia została dostrzeżona, kiedy rozmawiała z PoI-6236 "Stara Mag", dawna mieszkanka Three Portlands, która była znana ze swoich zdolności wróżbiarskich. SCP-5353 zadał jej pytanie, na które PoI-6236 odpowiedziała wielokrotnie krzykiem "To wykrwawi ich imiona! To obnaży ich dusze!". Po tym SCP-5353 postrzelił ją dwukrotnie w brzuch i odszedł; w następstwie tego PoI-6236 zmarła.
01.10.1975	Fargo, Dakota Północna	PoI-000	PoI-000 wywołał zamieszki w kilku przedmieściach Fargo, doprowadzając do 3 zabitych i 20 rannych osób. Wiele przedmiotów zostało skradzionych z rządowych budynków w trakcie zamieszek, w tym dane spisu ludności oraz listę tłumaczy języka niemieckiego, z których zeszłym roku korzystała niemiecka firma w ramach inwestycji projektów samorządowych.

Ostatnia aktualizacja 12.05.1976: W dniu 05.10.1975 roku miał miejsce większy incydent z udziałem PoI-000 i SCP-5353 w Pierre w Dakocie Północnej. Odnotowano walkę pomiędzy tymi dwoma na zewnątrz oraz w środku pustego mieszkania. Świadkowie zgłosili bezdomnego mężczyznę uciekającego z miejsca zdarzenia, a także mężczyznę w białym garniturze mocno utykającego i obficie krwawiącego. Jeden ze świadków zgłosił, że widział, jak mężczyzna w długim płaszczu wypadł z okna, ale nikogo nie znaleziono, kto pasowałby do tego opisu.

Mieszkanie to było rzekomo puste od roku 1955. W środku jednak znajdowały się oznaki niedawnego zamieszkiwania, wliczając w to szeroką kolekcję pamiątek z 2WŚ, wiele butelek po whisky, niemieckich książek i dokumentów dotyczących nazistowskich zbrodniarzy wojennych. Znaleziona została również notatka zapisana w staromodnym języku niemieckim; poniżej znajduje się jej transkrypcja.

+Dokument 5353-1

To ciało musi zapamiętać. Ktoś musi zapamiętać. Zatem ten papier zapamięta.

Kiedyś żył chłopiec o imieniu Fritz Obermeyer. Nigdzie nie znajdziecie jego imienia w żadnych rejestrach. Fritz Obermeyer nigdy nie umarł, on przestał istnieć w 1917 roku. Spotkał mężczyznę w okopach, Amerykanina z Ziemi Niczyjej, a po tym jego ciało nie należało już do niego. Należało do Nikogo.

Potem był mężczyzna, jakiego nazywali Nikt, a który kroczył przez Europę przez prawie 40 lat, zawsze myśląc o przydzielonym mu zadaniu. Żadna osoba go nie widziała, ale nadal drżeli na widok długiego płaszcza. Ciało, umysł i osobowość w nim nie przejmowały się byciem naginanymi przez pojedynczą wolę, gdyż był zziębnięty, zagubiony i samotny w okopach i nigdy nie chciał wracać. Nigdy nie poczuł strachu, nudy i wielu innych. Żadnych kolejnych kontemplacji. Tylko czyny.

Potem Nikt się przeniósł i kolejny człowiek stracił swoje imię. Jednak ciało, które dawniej należało do Fritza Obermeyera pozostało i było niczym. Nie miało tożsamości. Nie miało osobowości. Żadna osoba nie była w stanie nazwać go jakimkolwiek imieniem. Żadna osoba nawet nie wiedziała, że tam stoi.

Jedynym, co kiedykolwiek miało, była to funkcja. Żołnierz, a potem pięść. A potem nic. Było przed tym ostrzegane przez mężczyznę w bieli, ale nie posłuchało. Nadal nie przekonywało go to, że mężczyzna miał rację.

Nic żyło tak kolejne kilka lat. Nie było żadnych łatwych odpowiedzi. Nigdy nie wiedziało, czym mogłoby być. Jadło, starzało się i odgryzało własną głowę w nocy. Wtedy ujrzało dwóch mężczyzn zza okna i wiedziało, że to był jego koniec.

Świat nie jest ruiną, jaką trzeba podziwiać i wywyższać. Ale świat nie istnieje także, żeby podporządkowywać się pojedynczej woli. Istnieje, ponieważ ma istnieć. Nieskończone narracje za narracjami, które wybierają z siebie elementy do podważenia. Nie ma w tym żadnego znaczenia. Nie ma w tym żadnej tożsamości. Jest tylko niekończąca się, przeciągająca i pochłaniająca wszystko całość istnienia.

Kim Fritz Obermeyer mógłby być? Jego tożsamość, jego imię, jego sam sposób bycia, one zostały odcieniem. Duchem, który przemieszczał się po świecie, wspomnieniem, które nie zostało nigdy wypowiedziane. Aż do momentu, kiedy zostało kupione przez kogoś, kto istniał dzięki kawałkom. Przez postać, która była niczym, a mimo to wieloma rzeczami. Łachmaniarzem, który istniał tylko przez to, co ludzie zostawili za sobą.

Nie ma żadnego dobra. Nie ma żadnego zła.

---

Mężczyzna, którego tam nie było

Hub
Cześć, nie nazywam się
Chiaroscuro
Spotkania Nikogo, Nikogo, Nikogo i Nikogo z Mężczyzną w białym garniturze
→ SCP-5353 -- Czy ktoś jeszcze pamięta Fritza Obermeyera? ←
Każdego dnia są czyjeś urodziny
SCP-5877 -- Nikt i tak dalej
Duchy w maszynie
Pliki przechwycone od pracowników Anderson Systems
SCP-5375 -- Nikt i Imieniomat

Epilog:
Nikt o zdrowych zmysłach