SCP-PL-114
ocena: +5+x

Identyfikator podmiotu: SCP-PL-114

Klasa podmiotu: Euclid

Specjalne Czynności Przechowawcze: Zakazany jest kontakt wzrokowy i bezpośredni z obiektem. Nie dozwolone jest korzystanie z narzędzi zdolnych wyrządzić ból, jako środka zaradczego wobec SCP-PL-114-2 w neutralnym stanie. Złamanie zakazów grozi kwarantanną.
Podmiot obecnie znajduje się w placówce 33. Obiekt musi być zawsze trzymany w przechowalni o ścianach, podłodze i suficie wykonanych z 10 centymetrowej gąbki, za którą stałaby 10 centymetrowa warstwa grafenu. Jest absolutny zakaz umieszczania w klatce SCP-PL-114 przedmiotów, o twardości większej niż 1 w skali Mohsa i kamer nagrywających na żywo. Testy dozwolone są jedynie za zgodą dwóch pracowników z upoważnieniem klasy 3, bądź wyżej. Wszyscy pracownicy klasy D z możliwym kontaktem z SCP-PL-114-2, muszą w chwili testu nosić całościowy gąbczasty strój, a obserwujący naukowcy oglądać transmisje z opóźnieniem większym od 1 sekundy.

Opis SCP-PL-114 składa się z 2 elementów: pasożyta (SCP-PL-114-1) i humanoidalnego nosiciela (SCP-PL-114-2).

Yersinia_pestis_fluorescent_-_PHIL_1917.jpg

Bakterie SCP-PL-114-1

Opis obiektu SCP-PL-114-1 to mikroorganizmy o wielkości 550 μm. Prawdopodobnie byty żywią się bólem nosiciela. Badania wykazały, że są to niezwykle zmutowane okazy Yersinia Pestis, najprawdopodobniej wystawione na działanie anomalii, o silnym zjawisku mutującym. Obiekty żyją i rozmnażają się w układzie nerwowych nosiciela. Byty te uaktywniają się i przejmują połowiczną kontrolę na posiadaczem, w chwili wywołania uczucia bólu. Bakterie można zniszczyć jedynie poprzez dużą dawkę gazów bojowych, przy czym najefektywniejszy jest paralityczno-drgawkowy. W przypadku bezpośredniego kontaktu nosiciela z organizmem żywym, wyrzuca on okazy SCP-PL-114-1, które infekują organizm drogą oddechową pomimo środków zaradczych. Zarażony trzyma w sobie bakterie całe życie i nie ingerują one w organizm żywego nosiciela. Miesiąc po zatrzymaniu akcji serca, SCP-PL-114-1 reanimują ciało byłego nosiciela i transformują go, zależnie od aktualnego stanu ciała i środowiska w którym się ono znajduje. W momencie śmierci wszystkich SCP-PL-114-1 ciało obumiera i powraca do pierwotnego stanu. Prawdopodobnie większość SCP-PL-114 umarła podczas I i II wojny światowej. Nieznana jest aktualne liczba SCP-PL-114.

Opis obiektu SCP-PL-114-2 to posiadający 233 centymetry wzrostu i ważący 53 kilogramy humanoid. Posiada świadomość i potrafi podejmować decyzje. Całe ciało bytu pokrywają oczy, o różnej wielkości i kolorze. Bezpośredni kontakt wzrokowy, bądź przez transmisje na żywo, sprawia obiektowi fizyczny ból. Obiekt posiada szczególnie delikatną skórę, a naruszyć ją może otarcie po twardszej materii, bądź dotyk. Głowa jest okryta płóciennym workiem przymocowanym sznurem wisielca do szyi obiektu. Większość ciała zakrywają szmaciane ubrania. Udało się ustalić, że cały ubiór jest integralną częścią obiektu, przez co nie narusza ciała i nie da się go zdjąć. W przypadku odczucia przez SCP-PL-114-2 uczucia bólu, byt zamienia się w oddziałującą w sposób niszczący na materię swoimi, wytworzonymi w procesie transformacji pazurami z nieznanego materiału, o długości 5 centymetrów. Dezintegrują one materię na etapie subatomowym. Czas potrzebny do przebicia się przez surowiec jest zależny od jego twardości. U obiektu SCP-PL-114-1 można zaspokoić zapotrzebowanie na energię na tyle (wymagane jest dokładnie 1944136 J), by ponownie poszedł w stan hibernacji, podczas którego SCP-PL-114-2 nie może zostać transformowany ponownie, przez 3 godziny. W tym czasie byt leży na ziemi w pozycji embrionalnej i regeneruje ciało z otrzymanych ran. Nieznana jest substancja, bądź urządzenie zdolne wyrządzić krzywdę podmiotowi podczas hibernacji.

91_big.jpg

Zamek, w którym znaleziono SCP-PL-114.

Pozyskanie: Został odnaleziony 11.04.10 w ruinach ukrytych podziemi zamku krzyżackiego (Toruń). Nosicielem był [USUNIĘTO] skazany za morderstwa i kradzieże. Obiekt wykazuje skłonności socjopatyczne, najprawdopodobniej spowodowane kondycją psychiczną [USUNIĘTO] przed śmiercią. Fragmenty ubioru obiektu wskazują na pochodzenie z okresu pomiędzy XIV, a XV wieku. Skazany został brutalnie poturbowany i powieszony. Element przypadku sprawił, że ciało z bakterią znalazło się w podziemiach zamku. Znaleziony tam prowizoryczne umeblowanie i legowisko. Nie znany jest powód, dla którego leże nie wykazywało oznak zniszczeń.


O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Uznanie autorstwa — na tych samych warunkach 3.0 unported