Identyfikator podmiotu: SCP-037
Klasa podmiotu: Euclid
Specjalne Czynności Przechowawcze: SCP-037 jest utrzymywany za pomocą pola magnetycznego w podziemnym kompleksie oznaczonym jako Ośrodek 22. Rozmiar podmiotu, jego sygnatura widma spektroskopowego oraz temperatura są stale monitorowane zarówno na miejscu, jak i zdalnie z Ośrodka 98.
Główna komora przechowawcza jest wyłożona odpornymi na promieniowanie, przewodzącymi ciepło płytkami z polimeru NANOPEEK GFV oraz pozbawiona atmosfery. Ciepło emitowane przez podmiot jest wypromieniowywane do otaczającej skały. W przypadku naruszenia integralności komory system awaryjny wytworzy niskoenergetyczną osłonę z plazmy argonowej. Przewiduje się, że zapewni ona co najmniej 4-godzinne okno przed przełamaniem zabezpieczeń, podczas którego inżynierowie na miejscu będą mogli dokonać niezbędnych napraw.
W przypadku gdy ewolucja gwiazdowa będzie przebiegać szybciej, niż przewidują prognozy, i pojawienie się nowej stanie się nieuchronne, lub jeśli uniknięcie przełamania zabezpieczeń okaże się z innego powodu niemożliwe, pozostały personel projektu jest upoważniony do zainicjowania Protokołu Pituaq.
Opis: SCP-037 wydaje się być gwiazdą o średnicy około 5 cm (2 cale), jasności wynoszącej około 1*10-12 jasności naszego Słońca oraz temperaturze powierzchni około 5000 K (określonej na podstawie analizy UBVRI). Pochodzenie SCP-037 jest nieznane, jednak analiza wskazuje, że posiada on wiele właściwości wspólnych z typową gwiazdą ciągu głównego, z wyjątkiem anomalnie małego rozmiaru. Wysunięto teorię, że przedostał się on do magnetosfery Ziemi przez Północny Biegun Magnetyczny.
Podmiot został odkryty w 19██ nad Morzem Beauforta, w przybliżeniu w rejonie Północnego Bieguna Magnetycznego. Kanadyjska baza wojskowa CFS Alert poinformowała o wykryciu wystąpienia intensywnych zakłóceń elektromagnetycznych, po których nastąpiło pojawienie się niezwykle jasnego obiektu opadającego z nieba w kierunku oceanu. Okręt SCPS Guardian odpowiedział na zgłoszenie i odkrył obiekt poruszający się po nieregularnej, chwiejnej trajektorii około 200 m nad powierzchnią wody. Po opracowaniu czynności przechowawczych przetransportowano go do Ośrodka 32 w celu przeprowadzenia badań.
Przechowywanie i transport SCP-037 były możliwe dzięki zastosowaniu silnych elektromagnesów, względem których podmiot ustawia się zgodnie z własnym polem magnetycznym. Głównym wyzwaniem związanym z przechowywaniem podmiotu były dotychczas jego silne emisje elektromagnetyczne, których natężenie jest wystarczające, aby były one z łatwością widoczne gołym okiem z wysokiej orbity okołoziemskiej. Jego obecna komora znajduje się głęboko pod ziemią, aby zapobiec wykryciu oraz umożliwić radiacyjne odprowadzanie ciepła do otaczającej skały macierzystej. W praktyce cały kompleks oraz otaczająca go objętość skorupy ziemskiej pełnią funkcję radiatora.
Dodatek A: W ciągu ostatnich ██ lat badań gwiazda przeszła zmianę w emitowanym promieniowaniu elektromagnetycznym, co sugeruje, że przechodzi ona ewolucję gwiazdową w niezwykle przyspieszonym tempie. Jeżeli standardowe modele pozostają prawidłowe, wkrótce doprowadzi to do zwiększenia jej promienia od 100 do 300 razy, a w konsekwencji do zwiększenia ilości emitowanej energii. Na wypadek takiego zdarzenia rozważane jest podjęcie się dodatkowych awaryjnych czynności przechowawczych. Dalszy przebieg cyklu życia gwiazdy najprawdopodobniej zakończy się wybuchem nowej, którego przewidywana energia wynosi ███████████. Ekstrapolacje przewidują, że nastąpi to w ███████████. Trwają badania nad metodą powstrzymania rozwoju gwiazdy lub przetransportowania SCP-037 na bezpieczną odległość od planety przed wystąpieniem tego zdarzenia.




